بازم تنها
باز هم تنهای تنها در کنار دفتر خاطراتم پرسه می زنم
همدم من تنها یک دفتر و یک قلم با هزاران سخن است
در کنار این بساط یک ورق عکس یک گلدان است
یادگاری از دوست توشه آینده
شاید آنوقت که نماند هیچ یادی از وفا
این بماند یادگاری از ایام بهار
شاید آنوقت که بیامد یک فراق
آبیاری شود گلدان خاطرات دیرینمان
با یک نگاه....
+ نوشته شده در ۱۳۸۵/۰۲/۰۲ ساعت ۵:۲۸ ب.ظ توسط سعید
|